De eerste week van juni vond in Barcelona het allereerste trans*-wereldcongres plaats. Alleen dat al is een felicitatie waard. Gendervarianten van allerlei soorten troffen elkaar daar om te zien hoe ze samen de strijd voor gelijke rechten verder kunnen brengen. De bedoeling was een Verklaring van Barcelona uit te brengen waarin alle belangrijke eisen voor trans*genders op een aantal belangrijke gebieden zoals non-discriminatie, geslachtswijziging, gezondheidszorg en geweld zouden worden aangegeven. Een Hoe Verder document. Ook moest er de basis worden gelegd voor een netwerkinfrastructuur waardoor we over de wereld contact met elkaar kunnen houden.
Het congres bestond uit twee delen: een pre-conferentie georganiseerd door Global Advocates for Trans Equality (GATE) met veel workshops en met als doel capacity buididng van trans activisten, een trainingskamp als het ware. Het tweede deel van het congres bestond uit een aantal plenaire sessies met voordrachten van hoge omes en tantes en enkele fondsengevers (HRW, Hivos). Helaas was de conferentie niet goed georganiseerd: te weinig tijd, te weinig geld, te weinig mensen, te weinig steun en te hoge eisen. En te weinig samenwerking door de Spanjaarden zodat het Internationaal Comité ook niets kon doen aan de ellende.
Zeer goed was dat aan het eind van het congres er in de stad nog een flinke demo met meer dan 1000 mensen plaatsvond voor depathologisering van trans-identiteiten.
Voorafgaand aan het congres is door een dertigtal activisten uit India, Zuid-Amerika, Europa, Afrika hard gewerkt om de deelvoorstellen voor de Verklaring klaar te krijgen. We zijn een heel eind gekomen, maar doordat het uiteindelijk maar een kleine groep was die de voorbereidingen had gedaan en de rest het idee had dat ze er niet in betrokken werden en niet konden meeschrijven, moest het Internationaal Uitvoerend Comité in overleg met de andere aanwezige activisten een coup te plegen tijdens de conferentie teneinde nog collectief aan de Verklaring te kunnen werken. Aan het eind van de eerste dag van de conferentie greep het Internationaal Comité dan ook in (babbelende juristen in het forum werden weggestuurd) en de volgende dag stond grotendeels in het kader van het discussiëren over de elementen van de Verklaring. Terug in het hotel werd van 19 tot 2 uur door een grote groep activisten doorgepraat hoe we verder moesten. Uiteindelijk werd de volgende dag de meeste tijd en energie verder besteed aan het voorbereiden van de thema-manifesten die de bron voor de uiteindelijke Verklaring zouden moeten vormen.
Als onderdeel van de conferentie was er nog een plenair deel dat we wel lieten doorgaan en waar voor we zelfs de discussies onderbraken. VN speciaal rapporteur Anand Grover uit India was uitgenodigd en gekomen. Als speciaal rapporteur op het thema gezondheid let hij op het kunnen optimaal benutten van je gezondheidsrechten voor een fysiek en mentaal zo gezond mogelijk leven (kortweg speciaal rapporteur gezondheid).
Wereldwijd hangen veel gezondheidsklachten van transgenders samen met hun gemarginaliseerde leven waardoor ze sekswerk moeten doen en veelal HIV oplopen. Maar er zijn ook veel andere klachten die trans*-personen kunnen hebben. Daarop kan men reageren door klachten naar zijn bureau te sturen, maar ook door hem een mail te sturen naar zijn persoonlijke e-mailadres: anandgrover@gmail.com.
Uiteindelijk is er door het harde werk van de voorbereidingsgroep en de bemoeienis van de aanwezige andere activisten veel werk verricht en als de deelverklaringen met commentaar terug komen uit de regio’s, kunnen we uiteindelijk een wereldwijde verklaring voor trans* rechten uitbrengen, vanuit de mondiale transbeweging zelf. Met het bouwen van de Verklaring en het Netwerk gaan we op regio-conferenties verder (bijv. begin oktober, 3e TGEU council in Malmö, Pacific Outgames conferentie etc.)
In de tussentijd is er buiten op wereldwijd gebied nog iets belangrijks gebeurd: de WPATH (World Professional Association for Transgender Health, die de Standards of Care samenstellen) heeft een verklaring het licht doen zien waarin ze oproepen to onmiddellijke de-pathologisering. En als reultaat heeft de VS al gezegd dat m.i.v. komende week geen geslachtsoperatie meer nodig is om je papieren te wjizigen. Een heel belangrijke (maar veel te kleine) stap.
Voor het vervolg van het congres moeten de witte vlekken op de kaart ingekleurd worden: we hebben vertegenwoordigers nodig uit de voormalige USSR, uit het Midden-Oosten en Noord-Afrika. De representativiteit was voor een wereldbeweging nog niet goed genoeg. Ook uit regio’s die er waren was er commentaar dat de vertegenwoordiging niet goed was. Dat heeft vooral gelegen aan financiële beperkingen, meer dan aan slechte pogingen mensen te bereiken.
Es geht voran!
